అట్లాంటి ఇట్లాంటి హీరోని కాను నేను

10/7/13

సీమాంధ్ర ప్రభుత్వ ఉద్యోగుల చూపెటు ??

ఉద్యమాల వ్యవహారం పక్కన పెడితే ఏ పార్టీ తో కలిసి ఉండాలనే అంశం లో ప్రభత్వ ఉద్యోగులు కొంత డైలమా లో ఉన్న మాట వాస్తవం. రాష్రం లో ప్రభుత్వాలను మార్చగల శక్తి ఉన్న వర్గాలలో ఉద్యోగులుకూడా  ఒకరు . అయితే 2004లో  తెలుగుదేశం పార్టీ వైఖరికి నిరసనగా కాంగ్రెస్ పార్టీ కి తమ మద్దతు తెలిపారు ఉద్యోగులు.
 ప్రస్తుతం కాంగ్రస్ పార్టీ కి  సీమంద్ర లో ఉద్యోగులకు మద్య  చిచ్చు రగిలింది . మరి ఇటువంటి పరిస్థితులలో రానున్న  ఎన్నికలలో  వారి ముందున్న ప్రత్యామ్నాయలు రెండు ....ఒకరు చంద్రబాబు రెండు  జగన్ బాబు .

చంద్రబాబు పేరు చెబితేనే  ఉద్యోగుల కోపం కట్టలు తెంచుకుంటుంది .  చండశాసనుడు,  రాక్షసుడు , పని పని అని సావగొడతాడు , ఆకస్మిక తనిఖీల పెరుతో వేధిస్తాడు  పైగా   ఆయన తింటాడు మనల్ని కరక్టుగా ఉండమంటాడు ఇవి ప్రధానంగా ఉద్యోగులు ఆయనపై  చేసే విమర్శలు.

ఇక  జగన్ బాబు విషయం లో వారికున్న భయాలు మామూలు భయాలు కావు . కేవలం మూడేళ్ళు ఎంపి గా  చేసినందుకే ఎంతో మంది ఐపిఎస్ లు జైల్లో ఊచలు లెక్క పెడుతున్నారు . ఇక ఒక టర్మ్ సిఎం గా  చేస్తే ఖచ్చితంగా సామూహిక జైలుజీవితం గడిపేలా చేస్తాడేమో అన్న భయాలు వాళ్ళకి లేకపోలేదు .  మెడ  మీద కత్తి పెట్టి పనులు చేయించుకుని ఆనక  ఐఎఎస్ శ్రీలక్ష్మి ని చేసినట్టు చేస్తాడేమో అని భయపడి చస్తున్నారు . మరి ప్రస్తుతం  వారి దారెటు ?చచ్చి చెడి కాంగ్రెస్ తోనే అంటకాగడమా ???  రాక్షసుడో చందా శాసనుడో చంద్రబాబు కి మద్దతు ఇవ్వడమా లేక జాలు పాలైనా జగన్ పక్కన చేరి  డబ్బులు  దండుకోవడమా??

5/2/13

కాపురాలు

1983

పద్మ  , వెంకటేశ్వర్లు    కొత్తగా  పెళ్ళయిన జంట. చూడ ముచ్చటైన జంట అని అందరూ అనుకునేలా ఉండేవారు . పెళ్ళయిన కొన్నాళ్ళు సంసారం సజావుగానే సాగినా పాతబడే కొద్ది సహజంగానే చిన్ని చిన్ని అలకలు  లుకలుకలు మొదలయ్యాయి. ఒకరోజు  పద్మ వండిన  బంగాళదుంప కూర వారి మద్య గొడవకి కారణం అయింది వెంకటేశ్వర్లు తల్లి  వరలక్ష్మమ్మ రూపంలో. 

" అసలే నాకు  కీళ్ళు నెప్పులైతే తెలిసీ కూడా నీ  పెళ్ళాం అదే కూర  వండింది రా  వెంకటేసూ " అని రాగాలు మొదలెట్టింది వరలక్ష్మమ్మ. "తెలీక వండిందిలేమ్మా " అని  సర్ది చెప్పేలోపే వంట గదిలో ప్లేటు ఎత్తి పడేసిన సౌండ్.   ఏమైందా అని చూస్తే వరలక్ష్మమ్మ మాటలు విన్న పద్మ ప్లేట్ విసిరేసి వీసా విసా  తన రూమ్ లోకి వెళ్ళిపోయింది.  సహజం గానే  వెంకటేశ్వర్లు లో ఉండే పురుష  అహం  ( male ego) దెబ్బ తిని   అ వెనుకే  లోపలి వెళ్లి "  ఎంటే ఆ పొగరు ఆడదానికి ఇంత అహంకారం పనికి రాదు"  అని అరిచాడు.  పుట్టింట్లో అల్లారు ముద్దుగా  పెరిగి వచ్చిన పద్మకి వెంటనే ఎక్కడ లేని ఏడుపు ఎక్కిళ్లతో కలిసి వచ్చేసింది. ఆ  ఏడుపు చూసి ఇంకాస్త మండింది  వెంకటేశ్వర్లు కి "ఇప్పుడెం అయిందని  ఇలా కుళ్ళి కుళ్ళి  ఏడుస్తున్నావ్"  అని అడిగాడు  కోపంగా .  "ఇప్పుడే కాదు మొన్న  టీ  తేవడం లేట్ అయిందని  కోపంగా  చూసారు , పది రోజుల కింద కూడా  ఇంతే  కారణం లేకుండా నన్ను కళ్ళు కనిపించడం లేదా  అని తిట్టారు    " అని గతం తవ్వసాగింది  పద్మ. 

 తిక్క రేగింది  వెంకటేశ్వర్లు కి  ఎంటే  టీ  తేలేదని కోపంగా  చూసానా  , పది రోజుల కింద  తిట్టానా ? అసలా  రోజు  ఏమైందో కూడా గుర్తు లేదు కదే నాకు ....అంటే ఇవన్ని మనసులో పెట్టుకుని  సాధించాలని  టైం కోసం ఎదురు చూస్తున్నావన్నమాట  ఛీ ఛీ ఇంత బతుకు బతికి నీలాంటి వ్యక్తిత్వం లేని దాన్ని చేసుకుంటానని కలలో కూడా అనుకోలేదే  అంటూ ఎక్కడ  లేని  అసహ్యాన్ని ప్రదర్శిస్తూ కుర్చీని  కాల్తో  ఒక తన్ను  తన్ని బయటికి వెళ్ళిపోయాడు వెంకటేశ్వర్లు.

పద్మ అహం బాగా  దెబ్బతింది .... ఇంత జరిగాక ఇక  ఈ  ఇంట్లో  ఒక్క క్షణం ఉండను   పుట్టింటికి పోతాను అనుకుంటూ బ్యాగు లాగి బట్టలు సర్దడం మొదలెట్టింది . పుట్టింటికి  వెళ్ళాకా ఏమేం చాడీలు చెప్పాలో  ఆలోచించుకుంటూ ఉండగా భర్త ని వదిలేసి వచ్చి  పుట్టింట్లో  వదినల  చేత అడ్డమైన మాటలు పడుతూ  బతుకుతున్న  సత్యవతి  కళ్ళ ముందు  మెదిలింది . తన  అన్న  భార్య ఒకసారిగా గుర్తుకురావడం తో చేస్తున్న పని ఆపి మంచం మీద  కూలబడింది . కాసేపు  మూడ్ డైవర్ట్ చేసుకోవడానికి  రేడియో పెట్టింది  వివిధ భారతి లో పాటలు వస్తున్నాయి .తర్వాత   కీళ్ళ  నెప్పులు అధికంగా ఉన్నప్పుడు తీసుకోవాల్సిన   జాగ్రత్తలు గురించి డాక్టరు గారి కార్యక్రమం వస్తుంది. అందులో     నెప్పులు  అధికంగా  ఉన్నప్పుడు దుంప కూరలు  తినడం తగ్గించాలి  అన్న డాక్టరు గారి  సలహా  వినగానే తన  తప్పేమిటో తనకి  తెలిసి వచ్చింది . వెంటనే లేచి అత్తగారి  దగ్గరకి వెళ్లి " క్షమించండి అత్తయ్య నిజంగా అ నాకు  ఈ విషయాలు తెలీవు ఇక నుండి  మీరు  చెప్తే  నీర్చుకుంటాను"   అని  అడిగింది . వెంటనే వరలక్ష్మమ్మ " సర్లేవే  పిచ్చిదానా ఇంక అ  ఏడుపు  మొహం కాస్త  కడిగి వాడు ఇంటికి వచ్చేసరికి ఎలా  చల్లబరచాలో ఆలోచించు .... భర్తకి  అలా  ఎదురు తిరిగి మాట్లాడకూడదు" అని  హితవు పలికింది .

సాయంత్రం భర్త  ఇంటికి వచ్చేసమయానికి స్నానం చేసి తలనిండా పూలు పెట్టుకుని ఆయనికి ఇష్టమైన పకోడీలు వేసి ఎదురు చూడసాగింది పద్మ . బయటికి వెళ్ళిన వెంకటేశ్వర్లు ఆలోచన మరో రకంగా ఉంది  .. అనవసరంగా   కుర్చీని  తన్ని పద్మ ని  కాస్త  ఎక్కువ  భయపెట్టానేమో నేను అంత ఆవేశపడి ఉండకూడదు అనుకున్నాడు.  ఇంటికి వెళ్ళే దారిలో స్వీట్స్ , పూలు తీసుకుని వస్తుండగా  నవలలు అద్దెకు ఇచ్చే షాపుని చూడగానే తన భార్య కి ఇష్టమైన యద్దనపూడి సులోచనా  రాణి నవలలు రెండు తీసుకుని ఇంటికి చేరాడు . భర్తని చూడగానే ఎదురెళ్ళి చేతిలోవి తీసుకుని...... లోనికి రాగానే  మంచి నీళ్ళిచ్చి పక్కన కూర్చుంది.  భర్త  తెచ్చినవి  చూసి  మురిసిపోతూ ఆనందంగా భర్త  భుజం మీద  తల వాల్చి ఇంకెప్పుడు  తొందరపడకూడదు  అని  నిర్ణయించుకుంది , వెంకటేశ్వర్లు కూడా భార్యని  దగ్గరకి తీసుకుని ముందు ముందు  సంయమనం పాటించాలని  నిర్ణయించుకున్నాడు . 

2013

నిహారిక ,  వివేక్  పెళ్ళయి మూడు నెలలు  కావొస్తుంది. నీహారిక బాగా చదువుకుంది కానీ  తన కూతురు బయటికి వెళ్లి ఉద్యోగం చేసే అవసరం రాకూడదని నీడ పట్టున ఉండి ఇంటి పన్లు మాత్రం చూసుకుంటూ సుఖంగా ఉండాలని  వెతికి వెతికి  వివేక్ కి ఇచ్చి పెళ్లి చేసారు నీహారిక తల్లిదండ్రులు . ఒకరోజు  వివేక్ ని పిలిచింది  అతని తల్లి   రమాదేవి . " వివేక్   నాకసలే  బిపి   ఎక్కువగా  ఉంది నీ  భార్య ఎంట్రా  అంటే  అన్నిటిలో ఉప్పు దంచి పారేస్తుంది కాస్త  తగ్గించి వాడమని చెప్పు "  అంది . " అదేదో నువ్వే చెప్పొచ్చు కాదమ్మా "  విసుగ్గా  అన్నాడు వివేక్.  " ఈ కాలం పిల్లలు  అన్నిటికీ ఊరికే  అపార్ధం చేసుకుంటార్రా   అందుకే  నిన్ను  నెమ్మదిగా  చెప్పమంటున్నాను " అందావిడ. సర్లేమ్మా   అంటూ  తన రూమ్ లోకి వెళ్ళాడు  వివేక్. నీహారిక  ఫోన్ లో తన ఫ్రెండ్  కి మెసేజ్ చేస్తూ  ఉంది.  " హారీకా అమ్మకి బిపి ఎక్కువగా  ఉంది వంట లో ఉప్పు  తగ్గించి వాడు" అన్నాడు.  చివుక్కున  తలెత్తి "  ఆ  మాట  ఆవిడే  చెప్పొచ్చుగా  నీతో  చాడీలు  చెప్పడం  దేనికి "  అంటూ కటువుగా  అంది  నీహారిక .  "చాడీలు  చెప్పాల్సిన  అవసరం  అమ్మ కి లేదు   చెప్పింది  చెయ్యి అనవసరంగా  పెద్దది  చేయకు " అన్నాడు  వివేక్

ఆహా నేను  పెద్దది చేస్తున్నానా  లేక  ఉప్పు  వంక  పెట్టుకుని నన్ను ఎదో  ఒకటి అనాలని  మీరు  ప్లాన్ చేస్తున్నారా ??

నిన్నేదో  అనాలని  ఉప్పు  వంక  పెట్టుకోవాల్సిన  అవసరం  మాకు లేదు 

అంతే లెండి మీకు  వంకలెందుకు  ఏదైనా  ఎవర్నైనా అనగల  వంశం మీది మరి

ఏమిటే అనవసరమైన విషయాలన్నీ లాగుతావ్ 

ఆహా ......ఏమిటే  అనే దాకా వచ్చావా ... నేనేం నీ  పనిమనిషిని కాదు  నీ  లిమిట్స్ లో ఉండు .... 

ఛి ఛి  నువ్విలాంటి దానివని తెలీక  చేస్కున్నాను అంటూ  టీపాయి  ని  ఒక తన్ను తన్ని బయటికి వెళ్లిపోయాడు వివేక్.

నాకు మాత్రం  దరిద్రం పట్టి  నిన్ను చేస్కున్నాను   ఉండు  నిన్నేం చేస్తానో  అంటూ  సెల్ తీసి  తన  అన్న కి ఫోన్ చేసింది  నీహారిక .  అన్న ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయగానే   పెద్దగా ఏడుస్తూ   " అన్నయ్యా .... నేనిక్కడ  ఉండలేను  అన్నయ్యా ... అయన,  మా అత్తగారు నన్ను  వేపుకు తింటున్నారు  వచ్చి  నన్ను  నీతో  తీస్కెళ్ళు అన్నయ్య " అని  అరిచినంత   పని చేసింది .    చెల్లెలి  గొంతు లో ఏడుపు  రేంజ్  విన్న   ఆమె  అన్న విశ్వనాద్  అక్కడ  ఎం జరిగి ఉంటుందో  అన్న విషయం  ఊహించేసాడు.    వెంటనే  తండ్రికి,   తన  మేన మామలకి ఫ్రెండ్స్  కి ఫోన్ చేసి  తన  చెల్లిని  అత్తవారింట్లో   పెడుతున్న  చిత్ర హింసల  గురించి  చెప్పి   రెండు  స్కార్పియో ల  నిండా  జనాలతో   చెల్లెలి  అత్తగారి  ఊరు   బయల్దేరాడు. 

ఒక  గంట  గడిచింది నీహారిక  కాస్త  తేరుకుంది ...  అయినా   అత్తగారు కూరల్లో  ఉప్పు తగ్గించమని  అంటే వివేక్ వచ్చి  అడిగాడు  దానికి నేను  సీరియస్  అవకుండా  ఉండాల్సింది చీ   అనవసరంగా మూడ్  పాడు చేసాను  అనుకుంటూ  టీవీ ఆన్ చేసింది  ఈ  టీవీ లో సుఖీభవ కార్యక్రమం లో  అదే  సమయంలో ఉప్పు  తెచ్చే ముప్పు  అనే  కార్యక్రమం చూసాక నిజంగా  బిపి పేషెంట్స్ కి  ఉప్పు  వాళ్ళ  వచ్చే  బాధలు తెలిసాక తానెంత తప్పు చేసిందో  తెల్సి వచ్చింది   నీహారిక కి .  ముందు  అత్తయ్యకి   సారీ చెప్పాలి  అని  రూమ్ లో నుండి బయటికి  వస్తుండగా    బయట  గేటు ని  ఎవరో  బలంగా నెట్టినట్టు  సౌండ్  వచ్చింది ఆ వెంటనే  ఇంట్లోకి  అన్న ,  నాన్న ,  అమ్మ ,  మామయ్యలు,   అత్తయ్యలు , అన్నయ్య   ఫ్రెండ్స్   అందరూ వచ్చేసారు . అవాక్కై    చూస్తుండగానే లోపలి నుండి  వచ్చిన రమాదేవి  గారిని చుట్టూ ముట్టేసారు   ఆడగుంపు " ఏవమ్మా నువ్వసలు  ఆడదానివేనా మా అమ్మాయిని  అష్టకష్టాలు పెడుతున్నవంట ... ఏమనుకున్నావ్  మా  గురించి  మీ  అంతు తేల్చేస్తాం  అని ఆమెని  కొట్టినంత  పని చేసారు . అంతలో  బయటి నుండి వచ్చిన  వివేక్ ఈ సీన్ చూసి  నిర్ఘాంత  పోయాడు . వివేక్ ని చూసి  కోపం  కట్టలు తెంచుకున్న విశ్వనాద్ అతని ఫ్రెండ్స్  వివేక్ మీదకి  ఉరికి తలోదెబ్బ వేసారు .  తేరుకున్న   నీహారిక  వారించేలోపే  ఇక   ఒక్క క్షణం ఈ  ఇంట్లో ఉండద్దు అని  నీహారిక  చెయ్యి పట్టుకుని  తీస్కెళ్ళి పోయారు .  తీరా  జరిగిన విషయం నీహారిక నుండి  తెల్సుకుని అల్లుడికి క్షమాపణ చెబుదామని బయల్దేరే  లోగానే ... మీ  అల్లుడు  మీ మీద కేసు పెట్టాడు అంటూ  పోలీసులు ఆ  వెనుకే విడాకుల  నోటీసు వచ్చేసాయి. 


పై  రెండు కధల్లో తేడా  ఒక  సెల్ ఫోన్  మాత్రమే కాదు మనుషుల్లో  చచ్చిన సహనం కూడా ఒక కారణం.  దీనికి పరిష్కారం అంటూ  చూపలేమా  అంటే ... కోట్లాది మందిలో  ఎంతమందికని పరిష్కారం  చూపుతాం. ఎవరి  జీవితాలు  వాళ్ళవి  ఎవరి  ఇగో లు  వాళ్ళవి .


4/29/13

ఎటు వైపు మన పయనం

కట్ట  బియ్యం  675 రూపాయలు పెట్టి కొని ఆరు నెలలు అవలేదు అప్పుడే 1100 కి చేరుకుంది . ఒక నెలకి ఇంటిల్లిపాది కొనుక్కు తాగే  నీళ్ళ ఖర్చు దాదాపు 800 . ఈ ధరలు కేవలం  సామాన్యుడి నడ్డి మాత్రమె విరుస్తున్నాయి అనుకుంటే పొరబాటు . భవతీ బిక్షాందేహీ  అన్న  అరుపు  సిటీలలో  వినిపించడం లేదేమో గానీ చిన్న చిన్న  పట్టణాలలో  పల్లెల్లో ఇంకా  వినిపిస్తూనే ఉంది . ఆ  అరుపు  వినగానే ఇంట్లో నుండి  ఒక చిన్న గ్లాసులో బియ్యం తెచ్చి వేసే  ఇల్లాళ్ళు కనుమరుగయ్యారిప్పుడు .. అందరి చేతులు ఖాళీ లేవిప్పుడు.  దారిన పోయే  బాటసారికి గుక్కెడు  నీళ్ళు ఇచ్చే  పరిస్థితులు  లేకుండా  పోతున్నాయి. పొరబాటున చుట్టాలొస్తే   వీళ్ళు ఎన్నాళ్ళు ఉంటారో   ఆ ప్రభావం నెల బడ్జెట్ మీద ఏ రకమైన  ప్రభావం చూపిస్తుందో  అన్న టెన్షన్  మద్య తరగతి  జీవికి నిద్రపట్టనీయదు. ఇదే  కొనసాగితే ? 

ఒకప్పుడు  అత్యంత గౌరవంగా  బతికిన  చిన్న చిన్న రైతులు ఇప్పుడు  మా  ఊర్లో గుడి  కడుతున్నాము చందాలు  ఇవ్వండి  అని  దేవుడి పేరు చెప్పుకుని  పరాయి  జిల్లాలలో అడుక్కు తినాల్సిన  పరిస్థితి . అమ్మాయిని గవర్నమెంటు స్కూలుకి పంపి  అబ్బాయిని మాత్రం    మంచి కాన్వెంట్ లో  చదివించుకునే  అభిప్రాయానికి చాలా  మంది మళ్ళీ వచ్చేసారు .

 కేవలం  నిత్యవసరాలకోసం మధ్యతరగతి పోరాటం చేయాల్సిన రోజులు  కళ్ళ ముందే  కనిపిస్తున్నాయి. సినిమాల్లాంటి చిన్న చిన్న ఆనందాలు కూడా కొన్ని కుటుంబాలు దూరం చేస్కోవాల్సిన  పరిస్థితులు  ఇప్పటికే వచ్చేసాయి. బతకడం కోసం కొన్ని వందల మంది సకుటుంబ సపరివార  సమేతంగా దాడులకి తెగబడే రోజులు   ముందు ముందు  చూస్తామేమో  అనిపిస్తుంది. దీనికి పరిష్కారం ఉందా?  ధరలు తగ్గించాలా లేక  జనాల్లో కొనుగోలు శక్తి పెంచాలా ?  దళారీ  వ్యవస్థ  నాశనం చేయాలా  లేక ప్రజా  స్వామ్యం  స్థానే మరో కొత్త  వ్యవస్థ సృష్టించాలా????

2/3/11

లేత మనసులు - ఆఖరు భాగం

గమనిక : చాలా కాలం తర్వాత వ్రాస్తున్నాను కనుక అర్ధం కాని వాళ్ళు ముందు మూడు పార్ట్స్ ఓపిక చేసుకు చదువుకోవాల్సినదిగా ప్రార్ధన.

లేత మనసులు - 1

లేత మనసులు - 2

లేత మనసులు - 3

కిట్టిగాడి ఎపిసోడ్ ఎంజాయ్ చేస్తున్నాను అన్నమాటే గానీ ఒకపక్క నా అంతరాత్మ రేపు నీ సంగతి చూసుకోవోయి అని హెచ్చరిస్తూనే ఉంది. మర్నాడు ఉదయాన్నే జిమ్ కి వెళ్ళేప్పుడు చూసా... ఇంకా లేవలేదనుకుంటా తలుపులు మూసి ఉన్నాయి. తిరిగి వచ్చేటప్పుడు బయటనే నిల్చుని ఉంది మున్ని... పక్కనే ఉంది పూజ ... "10.30 కి సూపర్ మార్కెట్ కి వెళ్తున్నాము వచ్చేవాళ్ళు రావచ్చు"  అని ఇండైరక్ట్ గా హింట్ ఇచ్చింది పూజ."  హే నోర్ముయి"  అని పూజ ని నవ్వుతూ గదిమినా తనలా చెప్పడం మున్ని కి ఇష్టమే అని తెలుస్తోంది. ఒక్కసారిగా మనసు గాల్లో తేలిపోయింది , మరుక్షణమే పిలిచి బకరాని చేస్తారేమో అని ఆలోచన రావడం తో మనసు గాల్లోంచి నేరుగా గుంటలో పడింది. అయినా చూద్దాంలే అనుకుని ఇంటికి వెళ్లి పూల రంగడు టైప్ లో యెర్ర టీ షర్ట్ , కింద రఫ్ అండ్ టఫ్ జీన్స్  వేసి మన సైకిల్ మీద బయల్దేరా . అప్పట్లో ఒంగోల్లో ఒకే ఒక సూపర్ మార్కెట్ ఉండేది.  కూసంత పెద్దదే ! నేరుగా లోపలకి  వెళ్ళా .... కొద్ది సేపటికి పూజ కనిపించింది కానీ మున్ని అక్కడ లేదు . ఇదసలే   మగరాయుడు టైప్ దీన్ని పలకరించాలా వద్దా అని అనుకునే లోపే  "హాయి హాయి " అంటూ వచ్చేసింది. "ఏంటి ఇంత లేటా! అయినా 10.30 కి రమ్మంటే 10 కె వచ్చి వెయిట్ చెయ్యాలి గానీ ఐదు నిముషాలు లేట్ గా వచ్చి దిక్కులు చూస్తావేంటి"  ..... అని గలగలా మాట్లాడేస్తుంది.  ఓ మై గాడ్ దీని వాగ్ధాటి కి నేను తట్టుకోలేను అనుకుంటూనే " మీ సిస్టర్ ఎక్కడ ?" అని అడిగాను . "అంటే నాకోసం రాలేదా!!!!!!!!! అక్క కోసం వచ్చావా  " అని  కళ్ళు ఎగరేస్తుంది .  నాకు ఒక్క నిముషం  ఫ్యూజ్  ఫెయిల్ . అంతలోనే మున్ని వచ్చేసింది . "రారనుకున్నాను .. ధైర్యవంతులే  !!" అంది నవ్వుతూ  హి అని పల్లికిలించి ఊరుకున్నాను."  ఎం లేదు ఊరికే మీతో మాట్లాడాలి అనిపించింది అందుకే  రామ్మన్నాము ... కానీ  ఇక్కడ  తెల్సిన అంకుల్ ఉన్నారు  ఈవినింగ్ గుడి దగ్గరకి రాకూడదూ "అంది మున్ని. " సరే " అన్నాను . "ఓకే బాయి " అని బయల్దేరారు.

కొద్దిగా ముందుకి వెళ్ళాకా" అవును నాకో డౌట్"  అంటూ  వెనక్కి తిరిగింది  పూజ.  ఏమిటి అన్నట్టు చూసాను................  " అవును మీకు బాత్రూం అలవాటు ఉండదా .... ఫ్రెష్  ఎయిర్  ఉండాల్సిందేనా ? అంది కొంటెగా .... నాకు అర్ధం కాలేదు .... మళ్ళీ  ఏమిటన్నట్టు చూసాను . "అదే పొద్దున్న పొద్దున్నే సైకిలేసుకుని బయలుదేరుతారు ఎక్కడికి ?" అంది .... " ఎక్కడికి అనుకుంటున్నావ్? "  అన్నాను ....  " హా లండన్ కేమో అనుకున్నా..  నిజమేనా !!"  కిల కిలా నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయింది.  హారి భగవంతుడా  ... మనం  ఉదయాన్నే జిం కి  వెళ్తున్నాం అనే ఫీలింగ్ లో తెగ చించుకుని వెళ్తుంటే అమ్మాయిలకి ఇలా అర్ధం అవుతుందా ........ అనుకుంటూ ఇంటి దారి పట్టా  :(

సాయంత్రం గుడి దగ్గరకి వెళ్ళాలనే అనుకున్నా ... కానీ  మా వాళ్లందరూ గుడి దగ్గరే ఉంటారు మా అమ్మతో సహా అందుకే వెళ్ళలేకపోయా .... ఆ మరుసటి రోజు మున్ని కాస్తంత సీరియస్ గా చూసింది . తనకి పరిస్థితి వివరించేందుకు కుదరలేదు. అలా చూపులతో కొన్ని  రోజులు గడిచాయి .  అదే సమయం లో అరుదుగా హిందీ సినిమాలు రిలీజ్ అయ్యే ఒంగోలు కి 'దిల్ తో పాగల్ హైన్ 'సినిమా వచ్చింది. యాదృచ్చికంగా  మున్ని వాళ్ళు మేము ఒకే రోజు ఒకే షో కీ వెళ్ళాం . వాళ్ళు మాకంటే నాలుగు వరుసల ముందు ఉన్నారు . సినిమాలో మున్ని మాధురీ దీక్షిత్ లాగా నేను షారుక్ లాగ నేను ఊహించేసుకుని  ఫీల్ అయిపోయానని వేరే చెప్పక్కర లేదనుకుంటా .  అది ప్రేమా , ఆకర్షణా  అని తేల్చుకోలేని వయసు లో ఉన్న  మనసు మీద 'దిల్ తో పాగల్  హైన్ 'లాంటి సినిమాలు బలమైన ప్రభావాన్నే చూపిస్తాయి . ఎస్ ... నేను మున్ని ని ప్రేమించేశాను.మున్ని కూడా సినిమా మద్యలో వెనక్కి రెండు మూడు సార్లు నాకేసి చూడడం గమనించాను కూడా.

ఆరోజు నుండి మున్ని ని చూడడం కోసమే  వాళ్ళ ఇంటి ముందు రెండు మూడు రౌండ్లు ఎక్కువ వేసే వాడిని ..... మున్ని కూడా ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వుకుంటూ చూస్తూ ఉండేది. అదేంటో గానీ  ఒక నెల రోజుల పాటు  చూపులు నవ్వులతో ఒకలాంటి  తియ్యని ఫీలింగ్  ఉండేది మా మద్య .  ఒక రోజు మా అన్న నాకొక పని అప్పగించాడు ... ఆ పని మీద వెళ్తూ  మున్ని కాస్త ఆందోళనగా ఉండడం గమనించాను .  నా పని ముగించుకు సాయంత్రం వచ్చేసరికి పూజా,  ముష్కాన్ గేటు దగ్గరే ఉన్నారు . నేను వాళ్ళ ఇంటికి చేరువయ్యేటప్పటికి " అక్క  నిన్ను రైల్వేస్టేషన్ కి రమ్మంది"  అని పెద్దగా అరిచారు . వాళ్ళ పక్కింటి వాళ్ళు , రోడ్డు మీద జనాలు ..  అందరూ ఒక్కసారి షాకై చూస్తున్నారు .  నేను రెండో ఆలోచన లేకుండా  రైల్వేస్టేషన్ కి వెళ్లిపోయా .... నేను స్టేషన్ లోపలికి వెళ్ళే సరికి ట్రైన్ వచ్చింది . నేను మున్ని ని చూసేసరికే తను ట్రైన్ ఎక్కుతూ నన్నుచూసింది .... అప్పటికే వెనకనే ఉన్న వాళ్ళ  నాన్న "పద పద"  అని తొందర పెడుతూ లోనికి తీసుకెళ్ళాడు . ట్రైన్ వెళ్ళిపోయింది.

కాసేపు  అక్కడే కూర్చుని  వెనక్కి వచ్చాను . నేను వచ్చేసరికి పూజ గేటు దగ్గరే ఉంది .ఆ పక్కనే  ఫాన్సీ షాప్ దగ్గరకి పని ఉన్నట్టు వచ్చింది . " అక్కని కలిశావా"  అంది  ... " లేదు నేను వెళ్ళే సరికి ట్రైన్ వెళ్ళిపోయింది ... మళ్ళీ  ఎప్పుడు వస్తుంది"  అన్నాను ...... "అక్క ఎందుకు వెళ్ళిందో తెల్సా .....................అక్కకి రేపు పెళ్లి చూపులు .... బహుశా ఇక రాదేమో!"  అంది. నాకేం అర్ధం కాలేదు ఒకరకంగా చెప్పాలంటే ఆ పరిస్థితిలో ఎలా  బిహేవ్ చెయ్యాలో కూడా తెలీలేదు . ఇప్పుడు  మనసులో అదోరకంగా ఉంది కానీ అది  బాధ అని చెప్పలేను .. బహుశా ఒకరకమైన కన్ఫ్యూషన్ అయి ఉండవచ్చు . నేను పూజ ముందు బాద నటించాలేమో అనుకున్నాను ... నా ఆలోచనలకి నేనే నవ్వుకున్నాను .  వెళ్ళే ముందు పూజ " ఎందుకో అక్కకి నువ్వంటే  ఇష్టం ... కానీ ఇలాంటి పరిస్థితిలో తనకి చాయిస్ లేదు " అనేసి వెళ్ళిపోయింది.

నిజమే కనీసం మేమిద్దరం సరిగ్గా  మాట్లాడుకోను కూడా  మాట్లాడుకోలేదు ... మా మద్య ఉన్నది  చెప్పుకోని ప్రేమేనా అన్నదానికి కూడా నాదగ్గర సరైన సమాధానం లేదు. అసలా సిట్యుయేషన్ లో ఎలా రియాక్ట్ అవ్వాలో కూడా నాకు అర్ధం కాలేదు.  కొన్ని రోజులు అలా గడిచాక మున్నికి పెళ్లి సెట్ అయినట్టు పూజ చెప్పింది ... కొన్నాళ్ళకి పెళ్లి కూడా అయిపొయింది .  పెళ్లి అయిన ఒక నెలకి మున్ని తన హస్బెండ్ తో కల్సి ఒంగోల్ వచ్చింది .  నాకా సంగతి తెలీదు నేను మామూలుగా సైకిల్  తొక్కుకుంటూ వెళ్తున్నాను .... " శీను ....శీను.... శీను"  అని ఎవరో పిలవడంతో చూశాను వాళ్ళ వరండాలో చీర కట్టుకుని  మున్ని నిల్చుని ఉంది.  ఆశ్చర్యం , నన్ను ఇంత డైరక్ట్ గా పిలుస్తుంది ఏమిటా అని చూస్తున్నా "లోపలి రా"  అంది చనువుగా ... మళ్ళీ పంచ్.. ఏమైంది ఈ పిల్లకి ఇలా పిలుస్తుంది అనుకుంటూ గుబులు గుబులు గా లోనికి అడుగుపెట్టా .... " రా శీను నిన్ను మా హస్బెండ్ కి పరిచయం చేస్తా రా"  అంది .  మూడో పంచ్ ..... ఇప్పుడు ఏమి చెబుతుంది  క్లాస్ మేట్ అని చెబుతుందా లేక చిన్నప్పటి ఫ్రెండ్ అని చెబుతుందా లేక పక్కింటి అబ్బాయి అని చెబుతుందా ఏదైనా అబద్దమే కదా .. అని కొద్దిగా భయంగా , ఎవడినో మోసం చేస్తున్న ఫీలింగ్ తో గిల్టీ గా లోనికి వెళ్లాను . " హే సిద్ధూ  శ్రీ అని చెబుతూ ఉంటానే తినే"  అని చెప్పి పరిచయం చేసింది ."  ఓ హాయి మీరేనా శ్రీను అంటే ...మున్ని చెప్పింది ... నాకొక అబ్బాయి లైన్ వేశాడు కానీ  డేర్ చెయ్యలేకపోయాడు నేను డిసైడ్ అయ్యే లోపే మీతో పెళ్లి అయింది అని ఎనీ వేస్  నీకంటే నేను చాలా లక్కీ కదా ".. అని జోవియల్ గా మాట్లాడాడు . ఆరోజు గంటకి పైగా అతనితో మాట్లాడి  వచ్చాను .. ఆ ఇంట్లోకి బెరుగ్గా భయంగా గిల్టీగా వెళ్ళిన నేను ... మున్ని నా గురించి సరైన ఇంట్రో ఇవ్వడంతో చాలా రిలీఫ్ గా గర్వంగా బయటికి వచ్చాను :)మళ్ళీ ఇప్పటిదాకా నేను  మున్ని ని కలవలేదు , చూడలేదు .

మున్ని కి నాకు మద్య  ప్రేమ కధ ఏమి నడవలేదు ... కానీ మామద్య ఒక ఎమోషన్ ఉండేది ... మున్ని పట్ల నాలో కొన్ని ఫీలింగ్స్ ఉన్నాయి అవి నేను మున్ని కి కూడా చెప్పలేదు అందుకే ఆ ఫీలింగ్స్ నాలో శాశ్వతంగా నిలిచిపోయాయి. 

10/28/10

లేత మనసులు -3

మరీ మరీ తిరిగి చూడమన్న ప్రసాద్ గాడి హెచ్చరికలతో వెనక్కి తిరిగిచూసా . ఆమె చటుక్కున తల తిప్పుకుంది కానీ ఆమె అప్పటిదాకా నన్నే చూస్తుంది అని గుర్తించేసా :D. ఇక ఆ రోజు రాత్రి నిద్రపోతే ఒట్టు. మరురోజు ఉదయాన్నే పూలరంగడులా రంగురంగుల చొక్కా వేసి తయారై సైకిలెక్కి బయల్దేరా. వాళ్ళ ఇంటి దగ్గరకొచ్చేసరికి ... అక్కడ ఆమె ఉంటుంది అని.. మేమిద్దరం చూసుకుంటాం అని .... ఎన్నెన్నో ఆశలతో వచ్చిన నాకు నిరాశే ఎదురైంది. వాళ్ళంతా వంటగదిలో బిజీగా ఉంది నా ఆవేశం మీద నీళ్ళు చల్లారు :(. కానీ అప్పటికే నేను మున్నిని ప్రేమించేశాను.. మున్ని కూడా నన్ను ప్రేమించేసి ఉంటుంది అని మెంటల్ గా ఫిక్స్ అవడంతో కొద్దిగా ముందుకెళ్ళి ఏదో మర్చిపోయినట్టు మళ్లీ వెనక్కి రావడం వంటి ప్లాన్లు వేసి మరీ నాలుగైదు రౌండ్లు బెల్లు కొట్టుకుంటూ తిరిగినా ఉపయోగం లేదు. అంతలో "సీనుగా రేయ్ " అని ఒక సుపరిచితమైన గొంతు నుండి వెలువడిన పొలికేక నా కర్ణేంద్రియాలకు బలంగా తాకడంతో ఉలిక్కిపడి వెనక్కి తిరిగిన నాకు పళ్ళికిలిస్తూ కనిపించాడు హైదరాబాద్ కృష్ణ. అంటే హైదరాబాద్ లొ చుట్టాలింట్లో ఒక వారం ఉండి వచ్చిన దగ్గర నుండి హైదరాబాదీ తెలంగాణా స్లాంగ్ లొ మాట్లాడేస్తూ మా దుంపతెంచుతుండడంతొ వాడికా పేరు పెట్టేశాం అనమాట.

"శీనూ" చాలా గారాబంగా పిలిచేశాడు కిట్టి గాడు. "ఈడెబ్బ ఈడేంటి తేడాగా ఉన్నాడు కొంపదీసి మన ఫిగర్ కి లైన్ వెయ్యడం లేదుకదా" అనుకుంటూ "ఎరా హైదర్ ( హైదరాబాద్ కృష్ణ కి షార్ట్ కట్) ఏంది సంగతి" అని అడిగా. "నాతో బాటు ఎస్.ఎస్. యెన్. కాలేజి వరకు రావా" అని అడిగాడు. హమ్ అసలే మన టర్కీ కనిపించడం లేదు కదా ఈలోపు టైం పాస్ అవుతుంది అనుకుని " మరిసైకిల్ నువ్వే తొక్కాలిరోయి" అన్నాను . పరమానందభరితుడై "అలాగే మామా నువ్వు రా చెబుతా" అని నా సైకిల్ సారధిగా మారి కాలేజీ కి తీసుకెళ్ళాడు. మెయిన్ గేట్ దగ్గర ఆపమని చెప్పి " నువ్వు తొందరగా లోనికి వెళ్లి పని చూసుకుని తొందరగా వచ్చేయరా నేను ఇక్కడనే ఉంటాను" అన్నాను. అంత కాడికి నిన్ను ఇక్కడదాకా తొక్కుకుని తేవడం ఎందుకురా" అన్నాడు. "మరెందుకు తెచ్చావ్ రా " కాస్త అనుమానంగా అడిగా..... "అనన్యకి ఈ రోజు లెటర్ ఇవ్వబోతున్నా మామా" సిగ్గుపడుతూ చెప్పాడు. ఉలిక్కిపడి "అంత డేర్ చేశావేంటి రా ? " అన్నాను..సోనాలీ బెంద్రే పిన్ని కూతురు లా ఉండే అనన్య ని ఆదరాబదరా కట్టిన మట్టి గోడలా ఉండే కిట్టిగాడిని కంపేర్ చేస్తూ. "ఆలా అంటావేంటి మామా ...ఆ అమ్మాయే రా నాకు లవ్ లెటర్ రాసింది నీకు తెల్సుగా" అదోలా కళ్ళు మూసుకుని నవ్వుతూ . నాకేం తెలుసు.... అనబోతు అర్ధోక్తిలో ఆగిపోయా ..... వాడన్న మాట నిజమే. వాడికి అనన్య ఎఫెక్టు తగలడానికి కారణం నేనే! ఆ కధ తెల్సుకోవడానికి ఒక రెండు పేరాలు రెండు నెలల వెనక్కివెళ్లి వద్దాం. ...............

"మామా కిట్టి గాడికి బాగా ఎక్కువ అయింది రా" ... మేము రెగ్యులర్ గా కూర్చునే పిట్టగోడ మీద చేరగానే గురు అన్న మొదటి డైలాగ్ ఇది . "ఏం చేశాడురా" అన్నాడు రాజేష్. "ఈ గోడ మీద కూర్చుని అమ్మాయిల మీద వరస్ట్ కామెంట్స్ వేసిపోతున్నాడు ... ఆ ఎఫెక్ట్ మనకి పడేలా ఉంది"అన్నాడు గురు. "అరే టెన్త్ క్లాస్ అమ్మాయిలని కూడా వదలడం లేదురా" చాలా ఆవేశంగా కంప్లైంట్ చేశాడు గిరి. "దుప్పటేసి ఉతుకుదాం రా ఒకసారి ఎవడుకోట్టాడో తెలీకూడదు నాకొడుక్కి" ఆవేశపడ్డాడు ఆది . "ఆగండ్రా బాబు ఆడికి అంత అవసరం లేదు వాడిని ఏంటీవీ బకరా హాట్ సీట్ మీద కూర్చోబెట్టే టైం వచ్చింది " అన్నాను." ఏం చేద్దామంటావ్?" అన్నాడు గురు. "చెప్తా! ముందు ఒక పేపర్ తీసి నేను చెప్పినట్టు రాయి" అన్నాను. రాజేష్ గాడి పుస్తకం లోనుండి పుసుక్కున ఒక పేపర్ చినిగింది. "చెప్పురా" అన్నాడు గురు రాయడానికి సంసిద్ధం అవుతూ ... అప్పుడే తట్టిన ఐడియా ప్రభావం వల్ల ఒక చిటికేసి సీనియర్ లాయర్ టైప్ లొ ఒక లెటర్ డ్రాఫ్ట్ చేయించా....:). లెటర్ రాయడం పూర్తి అయింది. "రేపు ఎవరైనా ఆవెనక చెట్టు మీద కూర్చుని సరిగ్గా ఏదో ఒక కాలేజి బస్సు వచ్చేటప్పుడు ఈ లెటర్ వాడి ముందు పడాలి వాడికి అనుమానం రాకుండా ఎలా చేస్తారో మీ ఇష్టం ... ముఖ్యంగా ఈ తింగరి రాజేష్ గాడు అక్కడ లేకుండా చూడండి" అని చెప్పా. టోటల్ గ్యాంగ్ మొత్తం కలిసి ప్రణాళిక రచించారు.

మరుసటి రోజు కావాలనే కాస్త లేటుగా వెళ్ళా ... వెళ్ళేటప్పటికి అక్కడ మొత్తం కోలాహలంగా ఉంది . "మామా మామా ఇటురా ఇటురా" అని ఆత్రంగా చెయ్యి పట్టుకుని లాక్కుపోయాడు కిట్టిగాడు. "ఏందిరా నీగోల" అసహనంగా అనడానికి ట్రై చేశాను. "అబ్బా విసుక్కోకు మామా ఇది చదువ్" అని ఒక లెటర్ తీసి చేతిలో పెట్టాడు. మనోళ్ళు ప్లాన్ అమలు పరిచారన్న మాట అనుకుంటూ లెటర్ తీసి చదివా అందులో " డియర్ కృష్ణ , మీరు చాలా అందంగా ఉంటారు" అన్న వాఖ్యం చదివి వాడి వైపు చూసా ... "ఇంకా చదువు ఇంకా చదువు" అన్నాడు కిట్టిగాడు అపుకోలేని ఉత్సాహం ఆపుకోడానికి యత్నిస్తూ.... మళ్లీ మొదటి నుండి చదివా " డియర్ కృష్ణ , మీరు చాలా అందంగా ఉంటారు ముఖ్యంగా మీరు కళ్ళు మూసి నవ్వేటప్పుడు ఇంకా అందంగా ఉంటారు " అనే వాఖ్యం చదివి గిరుక్కున తల తిప్పి చూసా ... కళ్ళు మూసి నవ్వుతున్నాడు. "ఛి నీఎంకమ్మ" అనుకుని మళ్లీ లెటర్ చదవడం మొదలెట్టా " నేను రోజు బస్సు లోనుండి మిమల్నే చూస్తాను కానీ మీరు నన్ను కాకుండా అందరికీ లైన్ వేస్తున్నారు ... ఆలా చేయొద్దు ఇక నుండి నన్నే చూడాలి ప్రేమతో నీ ప్రియురాలు" చదవడం ముగించా. "ఎవరు రాశారురా ?" కాస్త పెద్దరికం జోడిస్తూ నడుము మీద చేతులు పెట్టుకుని అడిగా. "తెలీదు మామా ఎస్.ఎస్.యెన్ బస్సు లోనుండి ఇది వచ్చి నా మీద పడింది" అన్నాడు. "అవున్రా నన్ను తప్ప ఇంకెవరినీ చూడవద్దు అన్నది కదా ఇకనుండి జాగర్త " అన్నాను. "అసలు ఆ పిల్ల ఎవరో తెలిస్తే కద మామా .... నన్నే చూడు అంటుంది అసలామె ఎవరో తెలిస్తే కాదా ఆమెనే చూసేది" ఆందోళనగా అన్నాడు కృష్ణ. "అందుకు నా దగ్గర ఐడియా ఉంది మామా ... ముందు మన గాలి నాయాల్ల పక్కన కూర్చోడం మానేయి ... ప్లేస్ మార్చు ... వేరే ఏరియా చూసుకో ... నీకు వర్క్ ఔట్ అయిపోద్ది "అని ఒక ఉచిత సలహా పారేశా .... అప్పుడు కళ్ళు మూసి నవ్వుతూ వెళ్ళి బస్సులెమ్మట తిరగడం మొదలెట్టిన కిట్టిగాడు .. ఇదిగో ఇప్పుడు లెటర్ రాసింది రాం నగర్ లొ ఉండే అనన్య అని ఫిక్స్ అయ్యి వచ్చాడు ... (ఇక ప్రస్తుతానికి వద్దాము.)

"ఆ లెటర్ రాసింది అనన్య అని ఎలా ఫిక్స్ అయ్యావ్ రా?" అని అడిగా . "ఆ రోజు నుండి ఆ బస్సు వెనకే ఫాలో అయ్యాను మామా చాల రోజులు ... బస్సు దిగిన అందరు అమ్మాయిలు మామూలుగా వెళ్ళిపోయేవారు కానీ ఒకరోజు ఈ అమ్మాయి ఇంట్లోకి వెళ్లి మళ్లీ గేటు దాకా వచ్చి వెళ్ళింది రా " అన్నాడు . "గేటు వెయ్యడం మర్చిపోయిందేమో రా అందుకే వచ్చి ఉంటుంది " అన్నా .. "కాదు మామా నాకోసమే వచ్చింది రా "అని వాదించడం మొదలు పెట్టాడు. "సరే ఇపుడు ఎం చేద్దాం అంటావ్ "అన్నాను "నువ్ కూడా తోడు వస్తే లెటర్ ఇస్తా నేను కూడా" అన్నాడు . "సరే అలాగే ఎడువ్ కానీ ఆరోజు ఆ లెటర్ ఆమె రాసి ఉండకపోతే ?" అన్నాను . "అందుకే ఆసంగతి ఇందులో రాయలేదు" మామా తెలివిగా రాశా కదా అన్నట్టు కళ్ళెగరేస్తూ అన్నాడు కిట్టి గాడు. "సరే ఇచ్చి రా.... నేనుకూడా వస్తే అప్పుడే పబ్లిసిటీ మొదలెట్టాడా అని నీమీద బ్యాడ్ ఇంప్రెషన్ వస్తుంది.. ఏదన్న తేడా జరిగితే నేను వచ్చి నిను సేవ్ చేస్తా అన్నాను. యే మూడ లొ ఉన్నాడో గానీ ఒప్పుకున్నాడు. " పాస్ బెల్లు కొట్టినప్పుడు పోయి ఇచ్చివస్తా "అన్నాడు. "నీ ఎంకమ్మ థూ నీ ఎలిమెంటరీ బుద్ది తగలడా .. 11.20 -11.30 లీషర్ టైం అప్పుడు బయటికి వస్తారు పోయి ఇచ్చిరా" అన్నాను. బిక్క మొహం వేసుకుని నిల్చున్నాడు

అనన్య బయటికి వచ్చింది . "రేయి పదినిముషాలే ఉంది పోయి ఇచ్చి రా నీకెందుకు నేను ఉన్నా" అని చెప్పి తోసా . వాడు బయల్దేరగానే గోడ వెనక నక్కి చూడడం మొదలెట్టా .... అనన్య ఉన్న ప్లేస్ కి మాకు ఒక వంద అడుగుల దూరం ఉంటుంది. అక్కడ జరిగేది స్ప్రష్టం గానే కనిపిస్తుంది. వీడు వెళ్లాడు ..లెటర్ ఇచ్చాడు.. ఆమె చదివింది .. అటు ఇటు చూసింది .. వాళ్ళ ఫ్రెండ్ ని ఏదో అడిగింది ..ఆమె పెన్ను తెచ్చి ఇచ్చింది .. ఇదే లెటర్ మీద ఏదో రాసి ఇచ్చింది.. మనోడు మొహం వేలాడేసుకుని వచ్చాడు. "ఏమైందిరా ?"అన్నాను.. లెటర్ చేతికి ఇచ్చాడు. లెటర్ మీద  రెడ్ ఇంకు తొ REJECTED అని రాసి ఉంది. రెడ్ ఇంకు పెన్  లేకపోతే ఫ్రెండ్ ని అడిగితీసు కుని మరీ రాసిందిరా.... అంటూ వేణుమాధవ్ ఎక్సప్రెషన్ ఇచ్చాడు కిట్టిగాడు. ఆ రోజు అర్ధరాత్రి దాకా మా బ్యాచ్ మొత్తం  కిట్టిగాడి కామెడీ మే చెప్పుకుని చెప్పుకుని మరీ నవ్వుకున్నాం అని వేరే చెప్పాలా?????

(ఇంకా ఉంది)

లేత మనసులు - 1

లేత మనసులు - 2

9/29/10

లేత మనసులు - 2

ఉత్తరాది నుండి వ్యాపారరిత్యా ఆంధ్రా లొ స్థిరపడిపోయిన కుటుంబానికి చెందిన అమ్మాయే మున్ని :) . ప్రస్తుతం డిగ్రీ పూర్తి చేసి ఖాళీగా ఉంది. తన మేనమామ భార్యకి డెలివరీ కావడంతో తోడుగా ఉండడానికి ఒంగోల్ వచ్చింది. తనతోబాటు సెలవుల్లో ఉన్న తన కజిన్స్ ని కూడ తీసుకువచ్చింది. అయితే అంతమందికోసం వాళ్ళ ఇల్లు సౌకర్యంగా లేకపోవడం వల్ల వేరే చోట ఇల్లు తీసుకుని ఇల్లు మారారు. కొత్త ఇంటికి వచ్చి ఆటో దిగుతున్న మున్ని చూపుని కొంచెం దూరంగా సైకిల్ చక్రం లొ చున్నీ ఇరుక్కోవడంతో నానా ఇబ్బంది పడుతున్న ఒక పదిహేనేళ్ళ పాప ఆకర్షించింది. అసలే కొత్త డ్రెస్ ఏమో ఏడుపు కూడా మొదలెట్టేసింది ఆ పాప. క్షణాల్లో ఆ పాపదగ్గర నలుగురైదుగురు చేరి... ఆ చక్రం నుండి డ్రస్ తీయడం లొ తమ ప్రతిభాపాటవాలు ప్రదర్శించేస్తున్నారు కానీ పని అవడంలేదు.

కూలి వాళ్ళు సామాన్లు ఇంట్లోకి మోస్తుంటే ... మేనమామ కొడుకుని ఎత్తుకుని వరండాలో నిల్చుని అక్కడ జరిగేది చూడసాగింది. ఆ చక్రం నుండి డ్రస్ లాగే వాళ్ళ దెబ్బకి డ్రస్ ఇంకాస్త ఇరుక్కుపోయిందేమో పెద్దగా ఎడ్చేయడం మొదలెట్టింది. 'అయ్యొ పాపం ' అని మున్ని జాలిగా అనుకుంటు ఉండగానే .. హీరో రేంజర్ సైకిల్ మీద సర్రున వచ్చి ఆగాడొకడు . ఆమ్మాయిని ఏడవద్దని హెచ్చరిస్తున్నట్టుగా సైగ చేసి సైకిల్ వెనక టైర్ ఎత్తి పట్టుకుని ఫెడల్ వెనక్కి తిప్పాడు. చాలా ఈజీగా సైకిల్ చైన్ లోనుండి అమ్మాయి డ్రస్ బయటికి వచ్చింది. అందరి వంక పిచ్చ నా డాష్ ల్లారా అన్నట్టు చూసి .. సైకిలెక్కి ఎంత స్పీడ్ గా వచ్చాడో అంత స్పీడ్ గా వెళ్లిపోయాడు. 'వీడెవడ్రా బాబు రఫ్ అండ్ టఫ్ జీన్స్ యాడ్ లొ అబ్బాయిలాగా బలే వచ్చాడే' అనుకుంది మున్ని.

తర్వాత సాయంత్రం పనులన్నీ అయ్యాక తన చెల్లెల్లకి ఈ విషయం చెప్పింది. "అయితే బాగున్నాడా" కళ్ళు ఎగరేస్తూ కొంటెగా అడిగింది ముష్కాన్ . ముష్కాన్ ఇంటర్ చదువుతుంది. "ఓయ్ నొర్ముయి రాను రాను భయం లేకుండా పోతుంది " అంటు ముష్కాన్ ని కసిరింది పూజ. మున్ని కంటె రెండేళ్లు చిన్నది పూజ. పూజ కన్నా రెండు నెలలు చిన్నది ముస్కాన్ ... ముగ్గురూ అక్క చెల్లెళ్ళ బిడ్డలు. మున్నికి ఎందుకో ఆ పిల్లోడే తెగ గుర్తు వస్తున్నాడు. " ఛి ఏంటి నేను ఎవరి గురించో ఇంతలా ఆలోచించడం" అని తనలో తను అనుకుంటుంది కానీ ఎందుకో ఆ దృశ్యమే తనకి పదేపదే గుర్తువస్తుంది. ఇల్లు సరిగ్గా సర్దుకోలేదు . ఉదయాన్నే లేచి సర్దుకోవాలి అనుకుంటూ పడుకుంది. ఉదయాన్నే ఐదున్నరకి లేచి కళ్ళు నులుముకుంటూ బయటికి వచ్చి వరండాలో నిల్చుంది. కళ్ళ ముందు నుండి ఆ హీరో రేంజర్ సైకిల్ వాడు ఆలా వెళుతున్నాడు. తనకి తెలీకుండానే ఒళ్ళు జలదరించింది మున్ని కి . రాత్రంతా వీడి గురించి ఆలోచించిన ఎఫెక్ట్ అనుకుంటా అని సర్దిచేప్పుకుంది. ఇంకవీడి గురించి ఆలోచించకూడదు అని డిసైడ్ అయిపోతే .... వీడేంటి నిద్రలేవగానే దర్శనం ఇచ్చాడు అనుకుంది. కాసేపటికి చెల్లెళ్ళు కూడా నిద్ర లేవడంతో ఇక దైనందిన కార్యక్రమాలలో నిమగ్నమయ్యారు.

కొత్తగా తమ ఏరియాలోకి ముగ్గురు అమ్మాయిలూ దిగారు అన్న విషయం తెల్సుకున్న ఆ కాలనీ కుర్రాళ్ళు తడవకి ఒకరు వచ్చి చూసి వెళ్లడం చూసి "ఏంటి అక్కా వీళ్ళు... ఎప్పుడూ అమ్మాయిలని చూడలేదనుకుంటా" అంది పూజ వాళ్ళకేసి చూస్తూ . "మనకెందుకులేవే... అసలే కొత్తూరు........ లేనిపోని గొడవలు ఎందుకు ......అసలే ఇది మాస్ ఏరియా అంట.........." అంటూ మధ్యలోనే ఆగిపోయింది మున్ని. మళ్లీ ఆ సైకిల్ వాడే..తనలోకం తనదే అన్నట్టు ఏదో నవ్వుకుంటూ వెళ్తున్నాడు . వాడికేసి ఆలా చూస్తున్న మున్ని దగ్గరికి వచ్చి " అక్కా నిన్న నువ్వు చెప్పిన ఆ సైకిల్ హీరో వీడేనా ?" అంది పూజ. " ఆ వీడె.............. కానీ కొంచెం different గా ఉన్నాడు కదా .. మిగతా వాళ్ళలా లేడు" అంది మున్ని ( కానీ అప్పటికి వాడు ఇంకా తనని చూడలేదు అని మున్నికి తెలీదు ) .


రెండు రోజులు గడిచాయి ... మున్ని అండ్ కో కి అ పేట కుర్రాళ్ళ బీట్లు ఎక్కువ అయ్యాయి . బయట ఎక్కువగా కూర్చోవద్దని మామయ్య హుకుం జారీ చేశాడు. రెండు రోజులుగా సైకిల్ వాడు కనిపించడం లేదు . ఏమయ్యాడో ? అనుకుంటుండగా ప్రత్య్యక్షం అయ్యాడు వీధి మలుపు లొ. ఎప్పుడూ చాలా సరదాగా ఉన్నట్టు కనిపించే వాడు ఈ రోజు ఏంటి నీలుక్కుని వెళ్తున్నాడు అనుకుంది మున్ని ( వాడు ఆపాటికే తనని గమనించి ఫోజు కొడుతున్నాడని తెలీదు పాపం ) " అందరూ అక్క వైపు చూస్తుంటే అక్కేమో ఆ సైకిల్ వంక చూస్తుంది పాపం" అని కౌంటర్ వేసింది ముస్కాన్. "ఏయ్ చుప్ " అంటూ ముస్కాన్ ని కసిరింది మున్ని. "నేను అన్నదాన్లో తప్పేం ఉందక్కా " అంటూ బుంగమూతి పెట్టింది ముస్కాన్." అది కాదే, ఏంటో చాలా రోజులనుండి పరిచయం ఉన్న వాడిలా అనిపిస్తున్నాడు అంతకుమించి ఇంకేం లేదు " అనేసి లోపలకి వెళ్ళిపోయింది మున్ని. ఆలా రెండు రోజులు గడిచాయి. మూడో రోజు ఉదయం మన సైకిల్ హీరో, పక్కన ఇంకొకడు నడుచుకుంటూ వస్తున్నారు. " అక్కా ... కర్ణుడు కవచ కుండలాలతో పుట్టినట్టు వీడు సైకిల్ తో పుట్టాడా? యెప్పుడు చూసినా సైకిల్ తొక్కుతూ లేక నడిపించుకుంటూ కనిపిస్తాడు" అంది పూజ నవ్వుతూ .. పూజ మాటలకూ అందరూ నవ్వేశారు. కానీ మున్ని ఆలోచనలు వేరేగా సాగుతున్నాయి. " ఏంటి వీడు.... నాకేంటి వీడితో అసలు ... ఇప్పటిదాకా ఎంతమందిని చూసినా ఏమీ అనిపీలేదు కానీ వీడితో మాట్లాడాలి అనిపిస్తుంది ఎందుకు " అని తనలోతాను అనుకుంటూ వాడి వైపే చూస్తుంది. పక్కన ఉన్న పిల్ల బొండాం గాడు "అన్నా అన్నా ఆ అమ్మాయి నిన్నే చూస్తుంది అన్న " అని చెప్పడం వినిపిస్తుంది. అంతలో ఆ సైకిల్ శాల్తీ వెనక్కి తిరిగి చూశాడు చటుక్కున తల దించేసుకుంది. పూజ ముస్కాన్ ల పరిస్థితి కూడా అంతే . తల వంచుకుని ఏదో పని చేస్తునట్టు నటించింది. కాసేపు ఆగి తలెత్తి చూసింది . ఆ బొండాం గాడి నెట్టిన మొట్టికాయ వేస్తూ నవ్వుకుంటూ వెళ్తున్న వాడిని చూసి ముసి ముసిగా నవ్వుకుంది.

కానీవాడు చూసే సమయానికి తను తలదించుకోవడం వాడు గమనించాడు అని తెలుస్కోలేకపోయింది. అ మర్నాడు .............


( ఇంకా ఉంది )


లేత మనసులు - 1

9/27/10

లేత మనసులు

అవి నేను పంతొమ్మిది -ఇరవై ఏళ్ళ వయసు మద్య నేను కుర్రపిల్లాడినా లేక పెద్దకుర్రాడినా అన్న మీమాంస లొనుండి పూర్తిగా బయటపడని రోజులు. అందరు అబ్బాయిలలాగే అమ్మయిలవంక తిరిగి తిరిగి చూసేవాడిని. మనలో మనమాట నాకూ ఒక గాళ్ ఫ్రెండ్ ఉండి తీరాల్సిందే అన్న ఆలోచన మనసులో బలంగా ఉండేది. కానీ ఎప్పుడూ ఏ అమ్మాయి వెనక వెళ్ళలేదు. ఎందుకు వెళ్ళలేదు అని అడిగితే ... వెళ్ళాలనిపించలేదు, ఆ అమ్మాయి హార్ట్ ని టచ్ చేయలేదు అనే టైపు సినిమా డైలాగులు చెప్పనుగానీ ప్రత్యేకించి పలానా అమ్మాయికి ఫిక్స్ అవడంలో నేను ఇంకా కన్ఫ్యూజన్ లోనే ఉన్న టైం అని చెప్పుకోవచ్చు. జీన్ క్లాడ్ వాండమ్, ఆర్నాల్డ్ ష్వార్జ్‌నెగ్గర్ ల సినిమాలు చూసి పూర్తిగా ఇన్స్పైర్ అయ్యి ఉదయాన్నే ఐదున్నరకి జిమ్ కి వెళ్లడం,కండలు కరిగేలా కసరత్తులు చేసి ఎనిమిదింటికి ఇంటికి రావడం ...ఏదో వెళ్ళాం అన్నట్టు కాలేజికి వెళ్లడం.... మద్య మద్యలో అమ్మాయిలకి బీట్లు కొట్టడం..ఇలా సాగేది దినచర్య.

సాయంత్రం అయ్యేసరికి గోడల మీద కూర్చుని వచ్చేపోయ్యే అమ్మాయిలకి బీట్లు కొడుతూ .....కామెంట్స్ విసుర్తూ వాళ్ళు తిరిగి రివర్స్ కౌంటర్ వేస్తే ఒకటికి పదిసార్లు చెప్పుకుని నవ్వుకోవడం వంటివి చేసే తరహా సగటు ఆంధ్రా కుర్రాళ్ళ బ్యాచే మాదికూడా. సైకిల్ మీద వెళుతుంటే అమ్మాయి ఎదురుగా వచ్చేటప్పుడు అమ్మాయినే చూస్తూ ఉండగా ....దగ్గరగా వచ్చాక ఆ అమ్మాయి ఒక్క క్షణం చటుక్కున మనవైపు చూసి ఇద్దరి చూపులు కలుసుకుని మరుక్షణం ఆమె చూపులు తిప్పుకునే లోపు ఆ కళ్ళు కలిసిన టైంలో ఉండే జిల్ బలే ఉంటుందిలే. అలాంటి ప్రేమదేశం తరహా సంఘటనలు మనకి కోకొల్లలు. అంతకుమించి కధ ముందుకి వెళ్ళదు. ఆళ్ళు మనల్ని చూడడం మనం ఆళ్ళని చూడటం.

ఆలా సరదాగా రోజులు గడిచిపోతున్న సమయంలో ఒకరోజు మా కాలనీలొ చివరగా ఉండే ఇల్లు, అదీ గత రెండు నెలలుగా ఖాళీగా ఉన్న ఒక పెద్దఇంట్లోకి ఎవరో సామాన్లు మోసుకోవడం కనిపించింది. మరుసటి రోజు ఉదయాన్నే నేను జిమ్ నుండి వస్తుండగా ఆ ఇంట్లో ముందు వరండాలో ముగ్గురు అందమైన అమ్మాయిలు కూర్చుని ఉన్నారు. అందం అంటే అలాంటి ఇలాంటి అందం కాదు.చాలా చక్కగా ఉన్నారు. అప్పటివరకు మేము ఒంగోల్లో అలాంటి అందగత్తెలని చూడలేదంటే నమ్మండి. నిజం చెప్పొద్దూ ఇక్కడే విధి తనపని తాను కానిచ్చింది అదేంటంటే ... ఇంత అందమైన అమ్మాయిలు అసలు మనవంక చూస్తారా .... అసలు మనల్ని పట్టించుకుంటారా ... అనవసరంగా మనం దేబిరిచ్చుకుని చూడటం తప్ప అనుకుని అసలు వాళ్ళని గమనించనట్టే వెళ్లిపోయా. కాస్త ముందుకి వెళ్ళాక మా సెంటర్ లొ కుర్రాళ్ళ మద్య బీబత్సమైన డిస్కషన్ జరుగుతుంది.

నేను ఊహించింది నిజమే మనోళ్ళు ఆ అమ్మాయిల గురించే ఒక రేంజిలో చర్చలు జరుపుతున్నారు. వాళ్లకి పాలు పోయడానికి కుదిరిన బర్రెల వెంకాయమ్మ ద్వారా మనోళ్ళు లాగిన విషయం ఏంటయ్యా అంటే ఆ అమ్మాయిలు ముగ్గురూ కజిన్స్ అనమాట అంటే ఆ ముగ్గురి తల్లులూ అక్క చెల్లెళ్ళు. వాళ్ళ మేనమామది ప్రేమవివాహం అవడం వల్ల బిడ్డ పుట్టినా ఆయన భార్య తరపువాళ్ళు ఎవరూ సాయానికి రాకపోవడం వల్ల వీళ్ళు వాళ్ళ అత్తకి తోడుగా ఉండటానికి వచ్చారు.పైగా వాళ్ళు నార్త్ ఇండియన్స్. కానీ చిన్నప్పటి నుండి ఆంధ్రాలో పెరగడం వల్ల తెలుగు అమ్మయిలలాగానే మాట్లాడతారు అన్నది సారాంశం.

చర్చలు ముగిశాయి .... తర్వాత ఆవిషయమే మర్చిపోయా .. మరో రెండు రోజుల తర్వాత నేను, మా ఫ్రెండ్ తమ్ముడు రాజేంద్ర గాడు సినిమా చూసి నడుచుకుంటూ వస్తున్నాము. ఆ ఇల్లు దగ్గర అమ్మాయిలని దూరంగానే చూశాను కానీ పట్టిచ్చుకోవడం అనవసరం అనుకున్నాగా అనుకుని మామూలుగా వచ్చేస్తున్నా .... " అన్నా ఆ అమ్మాయి నిన్ను తెగ చూస్తుంది అన్నా " అన్నాడు రాజేంద్ర . "ఏ అమ్మాయిరా" అన్నాను.అప్పటికే మేము ఆ ఇల్లు దాటి వచ్చేశాం. " అదే అన్నా ఆ చివర ఇంట్లో అమ్మాయి" అన్నాడు. "మనల్ని కాదేమోలేరా" అంటూ ముందుకే నడిచా ... వాడు వెనక్కి చూస్తూ "అబ్బా నిన్నే అన్నా నేను బాగా గమనించా కదా కావాలంటే చూడు" అన్నాడు. తల తిప్పి చూశా.............. అక్కడ .............( ఇంకా ఉంది )

9/22/10

అమ్మాయిలు అర్ధం చేసుకోలేరు

అది ఒక రోడ్ . అ రోడ్ లొ ఒక అబ్బాయి కార్ డ్రైవ్ చేసుకుంటూ వెళుతున్నాడుangel . అదే రోడ్ లొ ఎదురుగా ఇంకొక అమ్మాయి మరొక కార్ డ్రైవ్ చేసుకుంటూ వస్తుందిbusuk . వారు ఒకరినొకరు క్రాస్ చేసుకునే సమయంలో అబ్బాయి విండో ఓపెన్ చేసి పెద్దగా గాడిద అని అరిచాడు. క్షణం ఆలస్యం చేయకుండా అమ్మాయి అదే స్పీడ్ లొ కోతిగా అని తిట్టేసింది . ఇద్దరూ దూరంగా వెళ్ళిపోయారు . తన స్పాంటేనియస్ రెస్పాన్స్ పట్ల అమ్మాయి తీవ్రంగా సంబరపడిపోతూ కొద్దిగా ముందుకి వెళ్లేసరికి ఇలా అయింది.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

.
.
.
.
.


.
.
.
.
.
.



కధలో నీతి : అబ్బాయిలు తమకి ఏం చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారో అమ్మాయిలకి అసలు అర్ధం చేసుకోలేరు.

9/21/10

'పోకిరి' పులి

గమనిక : ఈ టపాలో కంటెంట్ నా స్వంతం కాదు , ఈమెయిలు లొ దొరికింది పట్టుకొచ్చా :))

సబ్జెక్ట్ : పోకిరి సినిమాలో గలగలా పారుతున్న గోదారిలా అనే సాంగ్ కి ముందు వచ్చె సీన్ లొ పవన్ కళ్యాణ్ ఉంటే ఎలాఉంటుంది

ఇలియానా : ఇప్పుడు మళ్లీ ఏం సినిమా తీశావ్ ... ఎంత ప్రేమించాను నిన్ను .. ఎన్ని ఆశలు పెట్టుకున్నాను .. ఎంతో మంచి యాక్టర్ అనుకున్నాను.

(జనం పరిగెత్తుతుంటారు : అక్కడ ఎవరో పులి సినిమా చూసి పోయారట ... ఎవరు ?.. తెలీదు )

ఇలియానా : ఇప్పుడు నేనేం చెయ్యాలి .. నిన్ను ప్రేమించాలా మర్చిపోవాలా

పవన్ కళ్యాణ్ : మర్చిపో

ఇలియానా: ఎలా మరచిపోగలను ఈ సినిమాలు ఆపుతావా లేదా ? చెప్పు ... ప్రతిక్షణం నీ సినిమానే గుర్తువస్తుంది... నిద్రలో ఆ పీడకలలే ... ఖాళీగా ఉన్న బుకింగ్ కౌంటర్ చూస్తే నువ్వే గుర్తు వస్తావ్ ... కాస్త తేడాగా ఉన్న ఎవరు కనిపించినా నువ్వే గుర్తువస్తావ్ ... ఏ హెలికాప్టర్ చూసినా నువ్వే గుర్తు వస్తావ్ ..అన్నం తింటుంటే గుర్తువస్తావ్ ... ఒంటరిగా ఉంటే ఇంకా గుర్తువచ్చి బాధ పెడతావ్... నా మొబైల్ రింగ్ అయిన ప్రతిసారి డిస్ట్రిబ్యుటర్ అనుకుని భయపడతాను గడియారం వంక చూసుకుని ఈ టైం లొ ఏ ఫ్లాప్ తీస్తుంటాడో అనుకుంటాను ..ఏం చేస్తున్నాడో అనుకుంటాను . కానీ నువ్వేం తీస్తున్నావ్ బిల్డింగ్ ల మీద దూకుతూ తిరుగుతుంటావ్... ఆ డైరక్టర్ ఎవరు...

పవన్ కళ్యాణ్ : ఎస్.జే సూర్య అని ఫ్రెండ్

ఇలియానా: వాడితో ఎందుకు తీయడం ..వాడు డైరక్టర్ కాదు

పవన్ కళ్యాణ్ : అందుకే తీస్తున్నాను

ఇలియానా: వాడి సంగతి నాకు తెలీదు ఇలా ఎన్ని ఫ్లాప్స్ తీస్తావ్

పవన్ కళ్యాణ్ : శృతి నీకొక విషయం అర్ధం కాడం లేదు .. నేనెప్పుడు ఫ్లాప్ సినిమాలు తీస్తూనే ఉన్నాను .. ఇప్పుడు తీసిన ఫ్లాప్ సినిమా కొత్తదేమీ కాదు ఇదివరకు చేసిందే... కొత్తగా తప్పు చేస్తుంది నువ్వు. నా సినిమా చూసి తప్పు చేశావ్. కానీ నేను మాత్రం తప్పు చేయలేదు మంచి అమ్మాయినే ప్రేమించాను .. నా సినిమాలు చూసి ఎడిచారు కానీ నాకోసం ఎవరూ ఇలా ఏడవలేదు అది బానచ్చింది. 

___________________________________________________________________


మన నాగార్జున సౌజన్యంతో క్రింది వీడియో చూడండి :)

9/20/10

తెలుగు లొ పూజిద్దాం :)

పిల్లలలో కొరవడుతున్న భక్తిశ్రద్ధల గురించి ఒకరోజు నాకు మిత్రునికీ మద్య చర్చకి వచ్చింది. చర్చలో మిత్రుడు ఒక మంచి మాట చెప్పాడు. దేశంలో అనేక భాషలు ఉన్నప్పటికీ సంస్కృతం అందరికీ మద్య వారధిలా ఉండేది . ఆ సంస్కృతం పోయి ఇంగ్లీషు మీడియం చదువులు వచ్చాక సంస్కృతం అలవాటు లేక సంస్కృతంలో ఉన్న క్లిష్టమైన సహస్రనామాలు , అష్టోత్తరాలు వాళ్లకి అర్ధం కాక ఇదేదో మనకి సంబంధం లేని విషయం అనుకుని వదిలేస్తున్నారు అని. హమ్ నిజమే చాలామంది ఎకాడికీ ఈ జనరేషన్ ని ఆడిపోసుకోవడమే పరమావధిగా పెట్టుకున్నారు కానీ అసలు పిల్లల సమస్యని అర్ధం చేసుకునే ప్రయత్నం చేయకుండా ప్రవర్తిస్తున్నారు అనేది నా అభిప్రాయం.

ఇప్పుడు కొత్త జనరేషన్ కి సంస్కృతం అలవాటు చెయ్యడం అనేది మనవల్ల కాని పని........... అది అందరికీ తెల్సు . ప్రస్తుతం ఎంత ఆంగ్ల మాధ్యమంలో చదువులు అయినా ఇంట్లో మాట్లాడుకునేది తెలుగులోనేగా ? దేవుడికి దణ్ణం పెట్టుకునేది తెలుగులోనేగా........... మరి అలాంటప్పుడు రామాయణ, భాగవత , భారతాల లాగా మన విష్ణు సహస్రనామాలు, లలితా సహస్రనామాలు, మంత్ర పుష్పాలు అన్నీ ఎందుకు తెలుగులో అనువదించకూడదు. మాతృభాషలో భక్తిని పరిచయం చేస్తే ఏ పిల్లవాడు కూడా దైవానికి దూరం జరగడు అనిపిస్తుంది.

ఓ బొజ్జ గణపయ్య నీ బంటు నేనయ్య అనుకోవడం లొ ఎంత ఆనందం ఉంది . మా ఇంట్లో రోజూ మా అమ్మ విష్ణు సహస్ర నామం చదువుతుంది కానీ మాకు ఒక్క ముక్క అర్ధం కాదు. లక్ష్మీ అష్టోత్తరం కూడా బట్టీ పట్టి నేర్చుకున్నా . కానీ నేను ఏం చదువుతున్నాను అనేది నాకే తెలీదు. ముఖ్యంగా ఒక చోట నృపవేశ్మ గతానంద అని ఉండాల్సిన చోట ప్రింటింగ్ మిస్టేక్ నృపవేస్య గతానంద అని ప్రింట్ చేశాడు . శివశివా అమంగళం ప్రతిహతమగుగాక .
కానీ సాయిబాబా చాలీసా , దశ నామాలు వంటివి ఒక్కసారి చదివితే సులువుగా అర్ధమవడం , అందులొ భావం మనసుకి హత్తుకోవడమే కాక అయన యెడల భక్తి మనస్సులో దృడంగా పాతుకుంటుంది.

అందుకే ఇకపై మాతృభాషలో పూజిద్దాం . పెద్దలు సంస్కృత పండితులు ఎవరైనా పూజా సంభంద విషయాలు తెలుగులో స్ప్రష్టంగా అర్ధమయ్యేలా అనువదిస్తే గ్రామగ్రామాన వాడవాడలా అందరికీ సులభంగా అర్ధమవుతూ భక్తి ప్రపత్తులు ఇనుమడయ్యే అవకాశం ఉంది.

ఈ విషయమై నేను ఒక మిత్రునితో చర్చిస్తే " మొదలు పెట్టావా బ్రాహ్మల పొట్ట గొట్టడం " అనేశాడు. ఎందుకలా అన్నాడో నాకు అర్ధం కాలేదు. తర్వాత తర్వాత ఆలోచించగా అర్ధం అయింది అనుకోండి. కానీ శూద్రులు వేదమంత్రాలు చదివేదరు అని బ్రహ్మంగారు ఏనాడో చెప్పారు కదా :)